Ντουνιάς
Χαραμοφάης
Χαλάλι
Φακίρης
Μπατίρης
Ρωμιός
Χαραμοφάης
Χαλάλι
Φακίρης
Μπατίρης
Ρωμιός
Σουχεϊμπ ο Ρωμιός (Αρ-Ρούμι), ο πρώτος Έλληνας μουσουλμάνος ήταν σύντροφος του ίδιου του προφήτη Μουχάμμαντ!
Πολλοί θα εκπλαγούν όταν μάθουν πως ο πρώτος Έλληνας μουσουλμάνος ήταν σύντροφος του ίδιου του προφήτη Μουχάμμαντ, είθε είρηνη να είναι μαζί του!
Ο Σουχεϊμπ, όπως προδίδει το όνομά του, δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα. Γεννήθηκε στην Περσία. Ήταν γόνος ενός κυβερνήτη της τότε περσικής αυτοκρατορίας. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ήταν τα ξανθά μαλλία του και το λευκό χρώμα του δέρματός του.
Ενώ ακόμη μικρό παιδί, ο Σουχεϊμπ αιχμαλωτίστηκε από Βυζαντινούς εισβολείς και πουλήθηκε ως σκλάβος στην Κωνσταντινούπολη. Στην Κωνσταντινούπολη ο Σουχεϊμπ έμαθε ελληνικά και μεγάλωσε με την ελληνο-βυζαντινή παιδεία. Ο Σουχεϊμπ κατόρθωσε να δραπετεύσει και διάλεξε να μεταβεί στην Μέκκα, η οποία ήταν γνωστή ως μέρος ασφαλές για την ασυλία που προσέφερε.
Στην Μέκκα, λόγω του ό,τι μιλούσε ελληνικά και λόγω της παιδείας του έλαβε το παρατσούκλι: αρ-Ρούμι, που σημαίνει ο Ρωμιός. Ο Σουχεϊμπ έγινε σύντομα πολύ επιτυχημένος και πλούσιος έμπορος.
Όταν άκουσε τον προφήτη Μουχάμμαντ να κυρήττει πίστηκε απευθείας για την αλήθεια του μηνύματος και ασπάστηκε άμεσα το Ισλάμ. Όπως όλοι οι πρώτοι μουσουλμάνοι, εκδιώχθηκε βάναυσα από τους ειδωλολάτρες της Μέκκα και όταν του προσφέρθηκε έδωσε όλη την περιουσία του για να μεταβεί με ασφάλεια στην Μεδίνα για να επανενωθεί με τον προφήτη, ο οποίος και είχε προηγουμένως μεταναστεύσει.
Ο προφήτης χάρηκε ιδιαίτερα όταν τον είδε και τον χαιρέτησε τρεις φορές λέγοντας πως η συναλλαγή που έκανε ήταν μοναχά προς όφελός του. Λέγεται πως ο στίχος του Κορανίου 2:207 αναφέρεται συγκεκριμένα σε αυτό το γεγονός (μετάφραση του νοήματος): "Και υπάρχει ένας τύπος ανθρώπου ο οποίος δίνει την ζωή του για να κερδίσει την ευχαρίστηση του Αλλάχ. Και ο Αλλάχ δείχνει πλήρη επίεικια στους υπηρέτες του". Να σημειώσουμε πως ο συγκεκριμένος στίχος είχε αποκαλυφθεί πριν από το γεγονός.
Ο Σουχεϊμπ, όπως προδίδει το όνομά του, δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα. Γεννήθηκε στην Περσία. Ήταν γόνος ενός κυβερνήτη της τότε περσικής αυτοκρατορίας. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ήταν τα ξανθά μαλλία του και το λευκό χρώμα του δέρματός του.
Ενώ ακόμη μικρό παιδί, ο Σουχεϊμπ αιχμαλωτίστηκε από Βυζαντινούς εισβολείς και πουλήθηκε ως σκλάβος στην Κωνσταντινούπολη. Στην Κωνσταντινούπολη ο Σουχεϊμπ έμαθε ελληνικά και μεγάλωσε με την ελληνο-βυζαντινή παιδεία. Ο Σουχεϊμπ κατόρθωσε να δραπετεύσει και διάλεξε να μεταβεί στην Μέκκα, η οποία ήταν γνωστή ως μέρος ασφαλές για την ασυλία που προσέφερε.
Στην Μέκκα, λόγω του ό,τι μιλούσε ελληνικά και λόγω της παιδείας του έλαβε το παρατσούκλι: αρ-Ρούμι, που σημαίνει ο Ρωμιός. Ο Σουχεϊμπ έγινε σύντομα πολύ επιτυχημένος και πλούσιος έμπορος.
Όταν άκουσε τον προφήτη Μουχάμμαντ να κυρήττει πίστηκε απευθείας για την αλήθεια του μηνύματος και ασπάστηκε άμεσα το Ισλάμ. Όπως όλοι οι πρώτοι μουσουλμάνοι, εκδιώχθηκε βάναυσα από τους ειδωλολάτρες της Μέκκα και όταν του προσφέρθηκε έδωσε όλη την περιουσία του για να μεταβεί με ασφάλεια στην Μεδίνα για να επανενωθεί με τον προφήτη, ο οποίος και είχε προηγουμένως μεταναστεύσει.
Ο προφήτης χάρηκε ιδιαίτερα όταν τον είδε και τον χαιρέτησε τρεις φορές λέγοντας πως η συναλλαγή που έκανε ήταν μοναχά προς όφελός του. Λέγεται πως ο στίχος του Κορανίου 2:207 αναφέρεται συγκεκριμένα σε αυτό το γεγονός (μετάφραση του νοήματος): "Και υπάρχει ένας τύπος ανθρώπου ο οποίος δίνει την ζωή του για να κερδίσει την ευχαρίστηση του Αλλάχ. Και ο Αλλάχ δείχνει πλήρη επίεικια στους υπηρέτες του". Να σημειώσουμε πως ο συγκεκριμένος στίχος είχε αποκαλυφθεί πριν από το γεγονός.
Είναι αξιοσημείωτο πως ο Σουχεϊμπ ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στον προφήτη και ένας από τους πιο αγαπητούς συντρόφους του.
Είθε ο Αλλάχ να είναι ευχαριστημένος με τον αδελφό μας Σουχεϊμπ, τον πρώτο Έλληνα μουσουλμάνο που όχι μόνο έζησε κατά την διάρκεια του προφητή τον 7ο αιώνα στην Μέκκα αλλά και ήταν ένας από τους αγαπητούς του συντρόφους.
Είθε ο Αλλάχ να είναι ευχαριστημένος με τον αδελφό μας Σουχεϊμπ, τον πρώτο Έλληνα μουσουλμάνο που όχι μόνο έζησε κατά την διάρκεια του προφητή τον 7ο αιώνα στην Μέκκα αλλά και ήταν ένας από τους αγαπητούς του συντρόφους.
Η προσευχή του προφήτη Ιησού ήταν όπως και του προφήτη Μουχάμμαντ
Πολλοί θα μείνουν έκπληκτοί από το γεγονός πως ο προφήτης Ιησούς προσευχόταν όπως και ο προφήτης Μουχάμμαντ (Μωάμεθ), είθε ειρήνη να είναι μαζί του. Αυτό ακριβώς μας ενημερώνει το ίδιο το ευαγγέλιο: "... έπεσεν (ο Ιησούς) επί πρόσωπον αυτού, προσευχόμενος ..." (Ματθαίος 26:39).
Παρόλαυτά, αυτό το γεγονός δεν αποτελεί έκπληξη για ένα μουσουλμάνο. Το Κοράνι μας ζητά, πιο συγκεκριμένα είναι εντολή, να πιστεύουμε σε όλους τους προφήτες που κατά καιρούς εστάλθησαν από τον ένα και μοναδικό Θεό, του οποίου το όνομα είναι Αλλάχ. Όλοι οι προφήτες είχαν ως κύριο μήνυμα το κεντρικό μήνυμα του Ισλάμ: "Λα-ιλάχα ίλα Αλλάχ" ("Δεν υπάρχει καμία θεότητα εκτός του Αλλάχ").
Στην περίοδο κάθε προφήτη αυτό το μήνυμα συμπληρώνοταν με τον εκάστοτε προφήτη. Δηλαδή: "Δεν υπάρχει καμία θεότητα εκτός του Αλλάχ και ο Ιησούς είναι ο σκλάβος και προφήτης του Αλλάχ". Στην περίοδο του Αβραάμ (είθε ειρήνη μαζί του) το μήνυμα ήταν: "Δεν υπάρχει καμία θεότητα εκτός του Αλλάχ και ο Αβραάμ είναι ο σκλάβος και προφήτης του Αλλάχ".
Εφόσον ο Μουχάμμαντ είναι ο τελευταίος το μήνυμα ολοκληρώθηκε ως: "Δεν υπάρχει καμία θεότητα εκτός του Αλλάχ και ο Μουχάμμαντ είναι ο σκλάβος και προφήτης του Αλλάχ".
Σας ζητώ να σκεφτήτε ποιος μπορεί να είναι ο ιδανικότερος τρόπος να δείξει κάποιος την πλήρη υποταγή του στον ένα και μοναδικό Δημιουργό του; Δεν είναι με το να προσκυνήσει; Και ποιο προσκύνημα θα μπορούσε να είναι το ιδανικότερο για να υποδείξει την πλήρη υποταγή στον Δημιουργό μας; Θεωρώ πως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το να βάλει κάποιος το πρόσωπό του στην γη, είναι ο ιδανικότερος τρόπος. Αυτός ήταν ο τρόπος του Ιησού και αυτόν ακριβώς τον τρόπο μας δίδαξε και ο προφήτης Μουχάμμαντ.
Είναι βασική πίστη στο Ισλάμ ότι το Ισλάμ δεν πρόκειται για μια νέα θρησκεία. Ο προφήτης Μουχάμμαντ ποτέ δεν ισχυρίστηκε πως διδάσκει μια νέα θρησκεία. Το Ισλάμ είναι η μία και αληθινή θρησκεία την οποία δίδαξαν όλοι οι προφήτες του Αλλάχ μεταξύ των οποίων: ο Αδάμ, ο Νώα, ο Αβραάμ, ο Ισμαήλ και Ισαάκ, ο Ιωσήφ, ο Μωησής, ο Ιησούς και ο τελευταίος προφήτης, ο προφήτης Μουχάμμαντ (Μωάμεθ), είθε ειρήνη να είναι με όλους.
Ένας χριστιανός δεν μπορεί να αποκαλείται πραγματικά πιστός εάν και εφόσον δεν ακολουθεί τον τρόπο ζωής του Ιησού και πιο συγκεκριμένα τον τρόπο με τον οποίο και έκανε προσευχή. Ένας χριστιανός, κατά την ταπεινή μου άποψη, μπορεί να γίνει ο καλύτερος χριστιανός με το να ακολουθήσει τον τρόπο ζωής ενός μουσουλμάνου.
Ένας χριστιανός δεν μπορεί να αποκαλείται πραγματικά πιστός εάν και εφόσον δεν ακολουθεί τον τρόπο ζωής του Ιησού και πιο συγκεκριμένα τον τρόπο με τον οποίο και έκανε προσευχή. Ένας χριστιανός, κατά την ταπεινή μου άποψη, μπορεί να γίνει ο καλύτερος χριστιανός με το να ακολουθήσει τον τρόπο ζωής ενός μουσουλμάνου.
Πτυχές της ζωής του Ιησού (ειρήνη σε αυτόν) τις οποίες οι μουσουλμάνοι ακολουθούν πιστά
- Δεν έτρωγε χοιρινό
- Είχε περιτομή
- Προσευχόταν με το πρόσωπό του στην γη (Ματθαίος 26:39 '...
έπεσεν επί πρόσωπον αυτού, προσευχόμενος ...')
Οι 5 πτυχές της λατρείας στο Ισλάμ
Η λατρεία (ιμπάντα) στο Ισλάμ είναι μία πολύ ευρύτερη έννοια από μοναχά την προσευχή. Η λατρεία είναι μια πράξη. Κάποιος ενδέχεται κάποια στιγμή να λατρεύει τον Αλλάχ και κάποια άλλη να κάνει κάτι άλλο. Η έννοια της λατρείας στο Ισλάμ κυρίως εμπεριέχει την έννοια της υποδούλωσης.
Άρα: ιμπάντα = λατρεία + υποδούλωση στον Αλλάχ.
Η μεγάλη διαφορά μεταξύ λατρείας και υποδούλωσης είναι ότι η υποδούλωση είναι μια κατάσταση και όχι απλώς μία πράξη. Ένας δούλος του Αλλάχ είναι υπόδουλός του κάθε στιγμή της ζωής: όταν προσεύχεται, όταν εργάζεται, όταν λυπάται, όταν χαίρεται. Εδώ πρέπει να υπογραμμίσουμε πως η λέξη υποδούλωση στα ελληνικά έχει αρνητική χροία. Παρόλαυτά, η υποδούλωση στον Αλλάχ έχει εντελώς διαφορετική έννοια από αυτή που χρησιμοποιείται. Ο Αλλάχ δεν είναι ένας οποιοσδήποτε κύριος. Είναι Ο πιο Φιλεύσπλαχνός, Ο πιο Ελλεήμον (αρ-ραχμάν, αρ-ραχίμ). Δεν μπορεί να συγκριθεί με ότιδήποτε άλλο από την δυμιουργία του. Επιπλεόν, αυτή η μορφή "υποδούλωσης" είναι εθελούσια. Ένας πιστός μουσουλμάνος δέχεται εξολοκλήρου εθελούσια την κυριαρχία του Αλλάχ (ίακανά αμπουντου, σόυρα Φάτεχα-1). Άρα κατά αυτόν τον τρόπο η "υποδούλωση" στον Αλλάχ είναι, όσο και να ακούγεται οξύμορο, μορφή πραγματικής ελευθερίας.
Τώρα που αναλύσαμε της δύο βασικές έννοιες της λατρείας μπορούμε να χρησιμοποίσουμε την λέξη αυτή καθαυτή, όταν φυσικά θα εννούμε και τις δύο έννοιες.
Η έννοια λοιπόν της λατρείας του Αλλάχ στο Ισλάμ έχει πέντε πτυχές: αγάπη, υποταγή, ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη (ταβάκουλ) και οι συνθήκες της υποδούλωσης.
Η αγάπη είναι κυρίαρχη προς τον Κύριο μας.
Υποταγή είναι απαραίτητη συνθήκη για την εθελούσια "υποδούλωση".
Ειλικρίνεια είναι αναγκαία για την εθελούσια πτυχή της λατρείας.
Εμπιστοσύνη είναι εξαιρετικά σημαντική και σημαίναι την αποδοχή πως η αιτία όλων των πραγμάτων έρχεται από τον Αλλάχ. Αυτό σημαίνει πως ένας πραγματικός πιστός ούτε στεναχωρίεται για την απώλεια κάποιου πράγματος ή αγαθού αλλά και ούτε ενθουσιάζεται με την απόκτηση κάποιου πράγματος ή αγαθού. Ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα το τί είναι καλό και κακό για εμάς. Κάτι το οποίο νομίζουμε πως είναι βλαβερό και ανεπιθύμητο αποδεικνύεται με την πάροδο του χρόνου να είναι χρήσιμο και επιθυμητό. Γι' αυτό τον λόγο η εμπιστοσύνη (ταβάκουλ) είναι ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό ενός πιστού και δη της λατρείας στο Ισλάμ.
Οι συνθήκες της υποδούλωσης υπαγορεύονται από τον Κύριο. Το επακόλουθο αυτής της συνθήκης είναι πως ένας δούλος δεν μπορεί να υπαγορεύει τις δικές του επιθυμίες όσων αφορά την σχέση μεταξύ δούλου και Κυρίου. Στην πραγματικότητα οι συνθήκες της σχέσης έχουν ήδη υπαγορευτεί στο Κοράνι και το χαντίθ.
Σε αύτο το άρθρο εξετάσαμε τις πτυχές της λατρείας στο Ισλάμ. Πρώτα ξεκαθαρίσαμε τις δύο έννοιες που έχει η αραβική λέξη ιμπάντα (λατρεία) και στη συνέχεια παρουσιάσαμε τις πέντε πτυχές της λατρείας.
Άρα: ιμπάντα = λατρεία + υποδούλωση στον Αλλάχ.
Η μεγάλη διαφορά μεταξύ λατρείας και υποδούλωσης είναι ότι η υποδούλωση είναι μια κατάσταση και όχι απλώς μία πράξη. Ένας δούλος του Αλλάχ είναι υπόδουλός του κάθε στιγμή της ζωής: όταν προσεύχεται, όταν εργάζεται, όταν λυπάται, όταν χαίρεται. Εδώ πρέπει να υπογραμμίσουμε πως η λέξη υποδούλωση στα ελληνικά έχει αρνητική χροία. Παρόλαυτά, η υποδούλωση στον Αλλάχ έχει εντελώς διαφορετική έννοια από αυτή που χρησιμοποιείται. Ο Αλλάχ δεν είναι ένας οποιοσδήποτε κύριος. Είναι Ο πιο Φιλεύσπλαχνός, Ο πιο Ελλεήμον (αρ-ραχμάν, αρ-ραχίμ). Δεν μπορεί να συγκριθεί με ότιδήποτε άλλο από την δυμιουργία του. Επιπλεόν, αυτή η μορφή "υποδούλωσης" είναι εθελούσια. Ένας πιστός μουσουλμάνος δέχεται εξολοκλήρου εθελούσια την κυριαρχία του Αλλάχ (ίακανά αμπουντου, σόυρα Φάτεχα-1). Άρα κατά αυτόν τον τρόπο η "υποδούλωση" στον Αλλάχ είναι, όσο και να ακούγεται οξύμορο, μορφή πραγματικής ελευθερίας.
Τώρα που αναλύσαμε της δύο βασικές έννοιες της λατρείας μπορούμε να χρησιμοποίσουμε την λέξη αυτή καθαυτή, όταν φυσικά θα εννούμε και τις δύο έννοιες.
Η έννοια λοιπόν της λατρείας του Αλλάχ στο Ισλάμ έχει πέντε πτυχές: αγάπη, υποταγή, ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη (ταβάκουλ) και οι συνθήκες της υποδούλωσης.
Η αγάπη είναι κυρίαρχη προς τον Κύριο μας.
Υποταγή είναι απαραίτητη συνθήκη για την εθελούσια "υποδούλωση".
Ειλικρίνεια είναι αναγκαία για την εθελούσια πτυχή της λατρείας.
Εμπιστοσύνη είναι εξαιρετικά σημαντική και σημαίναι την αποδοχή πως η αιτία όλων των πραγμάτων έρχεται από τον Αλλάχ. Αυτό σημαίνει πως ένας πραγματικός πιστός ούτε στεναχωρίεται για την απώλεια κάποιου πράγματος ή αγαθού αλλά και ούτε ενθουσιάζεται με την απόκτηση κάποιου πράγματος ή αγαθού. Ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα το τί είναι καλό και κακό για εμάς. Κάτι το οποίο νομίζουμε πως είναι βλαβερό και ανεπιθύμητο αποδεικνύεται με την πάροδο του χρόνου να είναι χρήσιμο και επιθυμητό. Γι' αυτό τον λόγο η εμπιστοσύνη (ταβάκουλ) είναι ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό ενός πιστού και δη της λατρείας στο Ισλάμ.
Οι συνθήκες της υποδούλωσης υπαγορεύονται από τον Κύριο. Το επακόλουθο αυτής της συνθήκης είναι πως ένας δούλος δεν μπορεί να υπαγορεύει τις δικές του επιθυμίες όσων αφορά την σχέση μεταξύ δούλου και Κυρίου. Στην πραγματικότητα οι συνθήκες της σχέσης έχουν ήδη υπαγορευτεί στο Κοράνι και το χαντίθ.
Σε αύτο το άρθρο εξετάσαμε τις πτυχές της λατρείας στο Ισλάμ. Πρώτα ξεκαθαρίσαμε τις δύο έννοιες που έχει η αραβική λέξη ιμπάντα (λατρεία) και στη συνέχεια παρουσιάσαμε τις πέντε πτυχές της λατρείας.
Δικαιώματα και υποχρεώσεις της γυναίκας και του άνδρα στο Ισλάμ
Ένα δημοφιλές θέμα το οποίο έχει παραποιηθεί από πολλά μέσα ενημέρωσης είναι η θέση της γυναίκας στο Ισλάμ. Η καλύτερη πληροφόρηση για αυτό το θέμα είναι κατά την γνώμη μου αυτή μιας γυναίκας η οποία ασπάστηκε το Ισλάμ. Το όνομα της είναι Λίσα Κίλινγκερ η οποία είναι γιατρός και παρουσιάζει στο παρακάτω βίντεο με ενημερωτικό και αναλυτικό τρόπο τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των γυναικών και των ανδρών.
Το γενεαλογικό δένδρο του προφήτη Μοχάμμαντ (είθε ειρήνη μαζί του)
(βασισμένο στο ηχητικό βιβλίο: Η ζωή του προφήτη Μοχάμμαντ από τον Ιμάμ Άνουαρ αλ-Άουλακι)
Κατά το Ισλάμ, η ιστορία των προγόνων του προφήτη (είθε ειρήνη μαζί του), ξεκινά από τον προφήτη Αβραάμ (είθε ο Αλλάχ να τον ευλογεί). Ο προφήτης Αβραάμ διατάχθηκε να αφήσει την γυναίκα του Χάτζαρ (η ευλογία του Αλλάχ να είναι μαζί της) μαζί με τον υιό του Ισμαήλ (είθε η ευλογία του Αλλάχ να είναι μαζί του) (τότε βρέφος) στην περιοχή που αυτή την στιγμή βρίσκεται η Κάαμπα (ο οίκος του Αλλάχ) στην Μέκκα της Αραβική χερσονήσου. Όταν ο προφήτης Αβραάμ τους άφησε, στην περιοχή υπήρχε μόνο έρημος και τίποτα περισσότερο.
Η αφήγηση λέει πως η Χάτζαρ ρώτησε επανειλημμένα τον προφήτη Αβραάμ, ο οποίος έφευγε, για πιο λόγο τους αφήνει σε αυτό το σημείο. Όταν συνειδητοποίησε πως ήταν διαταγή του Αλλάχ, ρώτησε τον προφήτη Αβραάμ εάν αυτό ήταν γεγονός και ο προφήτης απάντησε καταφατικά. Σε εκείνο το σημείο η Χάτζαρ είπε στον προφήτη πως ο Αλλάχ θα τους προστατέψει.
Ο προφήτης Αβραάμ, καθώς έφευγε έκανε μια επίκληση (ντουά) στον Αλλάχ να βοηθήσει την Χάτζαρ και τον Ισμαήλ να κάνουν προσευχή και να λατρεύουν τον Αλλάχ, να τους στείλει ο Αλλάχ καλούς ανθρώπους και να τους βοηθήσει με τα προς το ζην.
Μετά από λίγο χρόνο, τα τρόφιμα που είχε στην διάθεσή της η Χάτζαρ τελείωσαν και δεν μπορούσε να θηλάσει τον Ισμαήλ πια. Ο Ισμαήλ, ως βρέφος, άρχισε να κλαίει. Τότε η Χάτζαρ άρχισε να ανεβαίνει ένα λόφο που ήταν κοντά της, ήταν ο λόφος ο οποίος αργότερα θα ονομαζόταν: Ασ-Σαφα. Ανέβηκε το λόφο για να δει εάν υπήρχε κάποιος στον ορίζοντα. Μη βλέποντας κάποιον, κατέβηκε το λόφο στην κοιλάδα και ανέβηκε στον αντικρινό λόφο, ο οποίος αργότερα θα ονομαζόταν: Αλ-Μάρουα. Μη βλέποντας κάποιον, κατέβηκε τον λόφο και ξανά-ανέβηκε τον άλλο λόφο και έκανε αυτή την διαδικασία επτά φορές. Την έβδομη φορά κατά την οποία ανέβηκε τον λόφο άκουσε έναν ήχο. Ο ήχος ερχόταν κάτω από τα πόδια του Ισμαήλ. Ο αρχάγγελος Τζιμπριήλ (Γαβριήλ) έσκαβε την πηγή η οποία είναι σήμερα γνωστή ως Ζαμ-ζαμ που βρίσκεται δίπλα από την Καάμπα.
Με την ύπαρξη της πηγής μέσα στην έρημο, μέσα σε λίγο χρόνο πουλιά άρχισαν να πετούν γύρω από την πηγή. Τζούρχουμ ήταν μία φυλή νομάδων η οποία κατοικούσε στην περιοχή. Οι ρίζες των Τζουρχουμ ήταν από την Υεμένη και γι' αυτό το λόγο μιλούσαν Αραβικά. Λόγω του ότι γνώριζαν καλά την περιοχή, τους φάνηκε περίεργη η ύπαρξη πουλιών στην περιοχή και γι' αυτό έστειλαν μια ομάδα εξερεύνησης. Βλέποντας την πηγή πήγαν και ζήτησαν από την Χάτζαρ να μετακομίσουν σε εκείνη την περιοχή. Η Χάτζαρ απάντησε πως μπορούν να μετακομίσουν υπό τον όρο πως η πηγή θα ήταν δική της και του Ισμαήλ. Ο Ισμαήλ μεγαλώνοντας έμαθε την γλώσσα τους, τα Αραβικά και παντρεύτηκε μια γυναίκα από τους Τζούρχουμ. Κάποια στιγμή αργότερα, όταν ο Ισμαήλ ήταν μεγάλος επέστρεψε ο πατέρας του, ο προφήτης Αβραάμ και έχτισαν μαζί την Κάαμπα. Η φροντίδα της Κάαμπα ήταν πάντοτε με τους απογόνους του Ισμαήλ αλλά η πολιτική ηγεσία ήταν με τους Τζούρχουμ.
Με το πέρασμα του χρόνου, οι Τζούρχουμ έγιναν διεφθαρμένοι και μια άλλη φυλή από την Υεμένη, η Χουζάα εισέβαλαν στην Μέκκα και τερμάτισαν την ηγεμονία των Τζούρχουμ. Πριν την διάλυσή τους οι Τζούρχουμ κάλυψαν το πηγάδι Ζαμ-ζαμ, έσβησαν κάθε ίχνος του και έκλεψαν τους θησαυρούς της Κάαμπα.
Οι απόγονοι του Ισμαήλ έχουν πληθύνει και μετακόμισαν σε διάφορα μέρη της Αραβικής χερσονήσου. Παρόλαυτά, η φυλή Κουραϊς, επίσης απόγονοι του Ισμαήλ, παρέμειναν στην Μέκκα κάτω από την ηγεσία των Χουζάα.
Ο Κουσέϊ μπιν Κουλάμπ, αρχηγός των Κουραϊς κατάφερε να συσπειρώσει την φυλή του και να διώξει τους Χουζάα από την Μεκκά. Έτσι ένας απόγονος του Ισμαήλ είχε τον έλεγχο της πολιτικής, στρατιωτικής και θρησκευτικής ηγεσία της Μέκκα. Ένα επίσης σημαντικό στοιχείο είναι πως είχε τον έλεγχο της φιλοξενίας των επισκεπτών της Κάαμπα. Η προσφορά φαγητού, νερού και στέγης στους προσκυνητές της Κάαμπα ήταν ο πιο ευγενής τίτλος στην κοινωνία της Μέκκα και μόνο ο πιο επίλεκτος είχε αυτή την τιμή.
Όταν πέθανε, οι διάφορες αρμοδιότητες του μοιράστηκαν στα παιδιά του και τους απογόνους του. Ο εγγονός του Κουσέϊ μπιν Κουλαμπ, ο 'Αμρ κληρονόμησε την αρμοδιότητα της φιλοξενίας των προσκυνητών της Κάαμπα. Ο 'Αμρ έκανε κάτι νέο όσων αφορά την τροφή των προσκυνητών. Αντί να δίνει μόνο σούπα, θρυμμάτιζε ψωμί μέσα στην σούπα και το πρόσφερε στους προσκυνητές. Ο θρυμματισμός μεταφράζεται στα αραβικά ως: Χάσιμ. Έτσι τον ονόμασαν Χάσιμ. Ο Χάσιμ (του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν 'Αμρ) ήταν ο προ-πάππους του προφήτη Μοχάμμαντ (είθε ειρήνη μαζί του).
Ο Χάσιμ παντρεύτηκε στην Μεδίνα. Κατά την διάρκεια ενός εμπορικού ταξιδιού στην Παλεστίνη απεβίωσε και θάφτηκε στην Γάζα. Η γυναίκα του ήταν έγκυος και γέννησε ένα αγόρι, το οποίο το ονόμασαν Σέϊμπα. Το νόημα της λέξης Σέϊμπα είναι "ηλικιωμένος". Ο λόγος που δώσαν αυτό το ιδιαίτερο όνομα ήταν διότι γεννήθηκε με μερικά γκρίζα μαλλιά. Επειδή ο πατέρας του απεβίωσε, η μητέρα του έμεινε με τους δικούς της στην Μεδίνα και μεγάλωσε στην Μεδίνα.
Ο Αλ-Μούταλιμπ, αδερφός του Χάσιμ, πήγε στην Μεδίνα και ζήτησε να πάρει τον ανιψιό του όταν ήταν παιδί στην Μέκκα. Έπεισε τους συγγενείς του στην Μεδίνα λόγω της ευγενούς καταγωγής που είχε στην Μέκκα και της επιφανούς θέσης του πατέρα του.
Κατά τον ερχομό του στην Μέκκα, και επειδή ήταν άγνωστος στους ντόπιους, οι ντόπιοι τον ονόμασαν: "Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ" που σήμαινε "ο σκλάβος του Αλ-Μούταλιμπ". Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ (το πραγματικό του όνομα ήταν Σέϊμπα) ήταν ο παππούς του προφήτη Μοχάμμαντ.
Δύο σημαντικά γεγονότα συνέβηκαν στον Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ. Είχαν περάσει περίπου 300 χρόνια από την ημέρα που οι Τζούρχουμ κάλυψαν το πηγάδι Ζαμ-ζαμ. Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ βλέπει στο όνειρό του κάποιον να του λέει: "Ούχφουρ τάϊμπα" που σημαίνει "ξέθαψε το αγνό". Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ ρωτάει τί είναι το τάϊμπα, χωρίς να πάρει κάποια απάντηση. Την επόμενη μέρα βλάπει στο όνειρο του κάποιον να του λέει: "Ούχφουρ μπάραα" που σημαίνει "ξέθαψε το πολύτιμο". Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ ρωτάει τί είναι το μπάραα, χωρίς να πάρει κάποια απάντηση. Την τρίτη μέρα στο όνειρο του ακούει την φωνή να του λέει: "Ούχφουρ Ζαμ-ζαμ". Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ ρωτάει τί είναι το Ζαμ-ζαμ και η φωνή απαντάει ότι δεν θα στερέψει ποτέ και ότι θα δίνει νερό στους προσκυνητές του μεγάλου προσκυνήματος, και ότι είναι μεταξύ της κοπριάς και του αίματος κοντά από την φωλιά του κορακιού με το άσπρο πόδι και της φωλιάς των μυρμηγκιών. Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ δεν μπορεί να καταλάβει ακριβώς την σημασία αυτών των λόγων. Την επόμενη μέρα καθώς περνούσε δίπλα από την Κάαμπα, ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ βλέπει κοπριά και αίμα από μια καμήλα την οποία είχανε σφάξει προ ολίγου και μετά είδε ένα κοράκι με λευκό πόδι και μία φωλιά μυρμηγκιών. Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ φώναξε τον γιό του, Χάριθ (ο οποίος ήταν και ο μοναδικός μέχρι εκείνη τη στιγμή) και ξεκίνησαν να σκάβουν. Το γεγονός ότι έσκαβαν πολύ κοντά από την Κάαμπα κίνησε την περιέργεια των ανθρώπων. Κάποια στιγμή ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ πραγματικά ξέθαψε το πηγάδι Ζαμ-ζαμ και αυτό ήταν φυσικά ένα γεγονός που προσέλκυσε όλους τους αρχηγούς των φυλών της Μέκκας οι οποίοι και ζήτησαν το μερίδιό τους από το πηγάδι. Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ αρνήθηκε να τους δώσει αυτό που του ανήκε. Καθώς τα πνεύματα οξύνονταν κάποιος πρότεινε να λύσουν την διαφορά πηγαίνοντας στην μάντισσα του Μπάνι Σάαντ. Πηγαίνοντας προς τα εκεί έμαθαν πως έχει μετακομίσει στην Συρία. Αποφάσισαν να πάνε στην Συρία. Κατά την διαδρομή τους τελείωσε το νερό. Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ στην προσπάθειά τους να ζήσουν βρήκε νερό στην έρημο. Αυτό το γεγονός έπεισε τους υπόλοιπους να δεχθούν πως το πηγάδι του Ζαμ-ζαμ ανήκει στον Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ.
Κατά την διάρκεια αυτού του γεγονότος ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ αισθάνθηκε αδύναμος λόγω του ότι είχε στο πλευρό του μόνο ένα γιό να τον υπερασπιστεί. Εκείνη τη στιγμή επικαλέστηκε τον Αλλάχ λέγοντας πως εάν του χαρίσει δέκα γιούς αυτός θα θυσιάσει έναν για την χάρη του Αλλάχ. Και πραγματικά ο Αλλάχ τον ευλόγησε με δέκα γιούς. Έτσι ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ, κάτα την παράδοση, πήρε δέκα κλαράκια ένα από τα οποία ήταν κοντύτερο. Ζήτησε από τους γιούς του να διαλέξουν ένα και το κοντύτερο έπεσε στον μικρότερο γιό του, τον Αμπντουλάχ. Ξανά ζητεί να γίνει κλήρωση και ξανά πέφτει στον Αμπντουλάχ και ξανά-ζητεί να γίνει κλήρωση και τρίτη φορά πέφτει στον Αμπντουλάχ. Καθώς ήταν έτοιμος να εκπληρώσει την υπόσχεσή του, ο μεγαλύτερος αδελφός του καθώς και άλλοι συγγενείς απέτρεψαν τον Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ λέγοντας πως υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί παράδοση εάν θυσιάσει τον γιό του. Αντί του γιού του αποφασίστηκε, με την γνώμη της μάντισσας, να σφαχτούν εκατό καμήλες.
Ο Αμπντουλάχ και η Άμινα είναι οι γονείς του προφήτη Μοχάμμαντ (είθε ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να είναι μαζί του). Ο προφήτης Μοχάμμαντ είναι ο μόνος προφήτης από τους απογόνους του προφήτη Ισμαήλ.
Κατά το Ισλάμ, η ιστορία των προγόνων του προφήτη (είθε ειρήνη μαζί του), ξεκινά από τον προφήτη Αβραάμ (είθε ο Αλλάχ να τον ευλογεί). Ο προφήτης Αβραάμ διατάχθηκε να αφήσει την γυναίκα του Χάτζαρ (η ευλογία του Αλλάχ να είναι μαζί της) μαζί με τον υιό του Ισμαήλ (είθε η ευλογία του Αλλάχ να είναι μαζί του) (τότε βρέφος) στην περιοχή που αυτή την στιγμή βρίσκεται η Κάαμπα (ο οίκος του Αλλάχ) στην Μέκκα της Αραβική χερσονήσου. Όταν ο προφήτης Αβραάμ τους άφησε, στην περιοχή υπήρχε μόνο έρημος και τίποτα περισσότερο.
Η αφήγηση λέει πως η Χάτζαρ ρώτησε επανειλημμένα τον προφήτη Αβραάμ, ο οποίος έφευγε, για πιο λόγο τους αφήνει σε αυτό το σημείο. Όταν συνειδητοποίησε πως ήταν διαταγή του Αλλάχ, ρώτησε τον προφήτη Αβραάμ εάν αυτό ήταν γεγονός και ο προφήτης απάντησε καταφατικά. Σε εκείνο το σημείο η Χάτζαρ είπε στον προφήτη πως ο Αλλάχ θα τους προστατέψει.
Ο προφήτης Αβραάμ, καθώς έφευγε έκανε μια επίκληση (ντουά) στον Αλλάχ να βοηθήσει την Χάτζαρ και τον Ισμαήλ να κάνουν προσευχή και να λατρεύουν τον Αλλάχ, να τους στείλει ο Αλλάχ καλούς ανθρώπους και να τους βοηθήσει με τα προς το ζην.
Μετά από λίγο χρόνο, τα τρόφιμα που είχε στην διάθεσή της η Χάτζαρ τελείωσαν και δεν μπορούσε να θηλάσει τον Ισμαήλ πια. Ο Ισμαήλ, ως βρέφος, άρχισε να κλαίει. Τότε η Χάτζαρ άρχισε να ανεβαίνει ένα λόφο που ήταν κοντά της, ήταν ο λόφος ο οποίος αργότερα θα ονομαζόταν: Ασ-Σαφα. Ανέβηκε το λόφο για να δει εάν υπήρχε κάποιος στον ορίζοντα. Μη βλέποντας κάποιον, κατέβηκε το λόφο στην κοιλάδα και ανέβηκε στον αντικρινό λόφο, ο οποίος αργότερα θα ονομαζόταν: Αλ-Μάρουα. Μη βλέποντας κάποιον, κατέβηκε τον λόφο και ξανά-ανέβηκε τον άλλο λόφο και έκανε αυτή την διαδικασία επτά φορές. Την έβδομη φορά κατά την οποία ανέβηκε τον λόφο άκουσε έναν ήχο. Ο ήχος ερχόταν κάτω από τα πόδια του Ισμαήλ. Ο αρχάγγελος Τζιμπριήλ (Γαβριήλ) έσκαβε την πηγή η οποία είναι σήμερα γνωστή ως Ζαμ-ζαμ που βρίσκεται δίπλα από την Καάμπα.
Με την ύπαρξη της πηγής μέσα στην έρημο, μέσα σε λίγο χρόνο πουλιά άρχισαν να πετούν γύρω από την πηγή. Τζούρχουμ ήταν μία φυλή νομάδων η οποία κατοικούσε στην περιοχή. Οι ρίζες των Τζουρχουμ ήταν από την Υεμένη και γι' αυτό το λόγο μιλούσαν Αραβικά. Λόγω του ότι γνώριζαν καλά την περιοχή, τους φάνηκε περίεργη η ύπαρξη πουλιών στην περιοχή και γι' αυτό έστειλαν μια ομάδα εξερεύνησης. Βλέποντας την πηγή πήγαν και ζήτησαν από την Χάτζαρ να μετακομίσουν σε εκείνη την περιοχή. Η Χάτζαρ απάντησε πως μπορούν να μετακομίσουν υπό τον όρο πως η πηγή θα ήταν δική της και του Ισμαήλ. Ο Ισμαήλ μεγαλώνοντας έμαθε την γλώσσα τους, τα Αραβικά και παντρεύτηκε μια γυναίκα από τους Τζούρχουμ. Κάποια στιγμή αργότερα, όταν ο Ισμαήλ ήταν μεγάλος επέστρεψε ο πατέρας του, ο προφήτης Αβραάμ και έχτισαν μαζί την Κάαμπα. Η φροντίδα της Κάαμπα ήταν πάντοτε με τους απογόνους του Ισμαήλ αλλά η πολιτική ηγεσία ήταν με τους Τζούρχουμ.
Με το πέρασμα του χρόνου, οι Τζούρχουμ έγιναν διεφθαρμένοι και μια άλλη φυλή από την Υεμένη, η Χουζάα εισέβαλαν στην Μέκκα και τερμάτισαν την ηγεμονία των Τζούρχουμ. Πριν την διάλυσή τους οι Τζούρχουμ κάλυψαν το πηγάδι Ζαμ-ζαμ, έσβησαν κάθε ίχνος του και έκλεψαν τους θησαυρούς της Κάαμπα.
Οι απόγονοι του Ισμαήλ έχουν πληθύνει και μετακόμισαν σε διάφορα μέρη της Αραβικής χερσονήσου. Παρόλαυτά, η φυλή Κουραϊς, επίσης απόγονοι του Ισμαήλ, παρέμειναν στην Μέκκα κάτω από την ηγεσία των Χουζάα.
Ο Κουσέϊ μπιν Κουλάμπ, αρχηγός των Κουραϊς κατάφερε να συσπειρώσει την φυλή του και να διώξει τους Χουζάα από την Μεκκά. Έτσι ένας απόγονος του Ισμαήλ είχε τον έλεγχο της πολιτικής, στρατιωτικής και θρησκευτικής ηγεσία της Μέκκα. Ένα επίσης σημαντικό στοιχείο είναι πως είχε τον έλεγχο της φιλοξενίας των επισκεπτών της Κάαμπα. Η προσφορά φαγητού, νερού και στέγης στους προσκυνητές της Κάαμπα ήταν ο πιο ευγενής τίτλος στην κοινωνία της Μέκκα και μόνο ο πιο επίλεκτος είχε αυτή την τιμή.
Όταν πέθανε, οι διάφορες αρμοδιότητες του μοιράστηκαν στα παιδιά του και τους απογόνους του. Ο εγγονός του Κουσέϊ μπιν Κουλαμπ, ο 'Αμρ κληρονόμησε την αρμοδιότητα της φιλοξενίας των προσκυνητών της Κάαμπα. Ο 'Αμρ έκανε κάτι νέο όσων αφορά την τροφή των προσκυνητών. Αντί να δίνει μόνο σούπα, θρυμμάτιζε ψωμί μέσα στην σούπα και το πρόσφερε στους προσκυνητές. Ο θρυμματισμός μεταφράζεται στα αραβικά ως: Χάσιμ. Έτσι τον ονόμασαν Χάσιμ. Ο Χάσιμ (του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν 'Αμρ) ήταν ο προ-πάππους του προφήτη Μοχάμμαντ (είθε ειρήνη μαζί του).
Ο Χάσιμ παντρεύτηκε στην Μεδίνα. Κατά την διάρκεια ενός εμπορικού ταξιδιού στην Παλεστίνη απεβίωσε και θάφτηκε στην Γάζα. Η γυναίκα του ήταν έγκυος και γέννησε ένα αγόρι, το οποίο το ονόμασαν Σέϊμπα. Το νόημα της λέξης Σέϊμπα είναι "ηλικιωμένος". Ο λόγος που δώσαν αυτό το ιδιαίτερο όνομα ήταν διότι γεννήθηκε με μερικά γκρίζα μαλλιά. Επειδή ο πατέρας του απεβίωσε, η μητέρα του έμεινε με τους δικούς της στην Μεδίνα και μεγάλωσε στην Μεδίνα.
Ο Αλ-Μούταλιμπ, αδερφός του Χάσιμ, πήγε στην Μεδίνα και ζήτησε να πάρει τον ανιψιό του όταν ήταν παιδί στην Μέκκα. Έπεισε τους συγγενείς του στην Μεδίνα λόγω της ευγενούς καταγωγής που είχε στην Μέκκα και της επιφανούς θέσης του πατέρα του.
Κατά τον ερχομό του στην Μέκκα, και επειδή ήταν άγνωστος στους ντόπιους, οι ντόπιοι τον ονόμασαν: "Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ" που σήμαινε "ο σκλάβος του Αλ-Μούταλιμπ". Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ (το πραγματικό του όνομα ήταν Σέϊμπα) ήταν ο παππούς του προφήτη Μοχάμμαντ.
Δύο σημαντικά γεγονότα συνέβηκαν στον Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ. Είχαν περάσει περίπου 300 χρόνια από την ημέρα που οι Τζούρχουμ κάλυψαν το πηγάδι Ζαμ-ζαμ. Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ βλέπει στο όνειρό του κάποιον να του λέει: "Ούχφουρ τάϊμπα" που σημαίνει "ξέθαψε το αγνό". Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ ρωτάει τί είναι το τάϊμπα, χωρίς να πάρει κάποια απάντηση. Την επόμενη μέρα βλάπει στο όνειρο του κάποιον να του λέει: "Ούχφουρ μπάραα" που σημαίνει "ξέθαψε το πολύτιμο". Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ ρωτάει τί είναι το μπάραα, χωρίς να πάρει κάποια απάντηση. Την τρίτη μέρα στο όνειρο του ακούει την φωνή να του λέει: "Ούχφουρ Ζαμ-ζαμ". Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ ρωτάει τί είναι το Ζαμ-ζαμ και η φωνή απαντάει ότι δεν θα στερέψει ποτέ και ότι θα δίνει νερό στους προσκυνητές του μεγάλου προσκυνήματος, και ότι είναι μεταξύ της κοπριάς και του αίματος κοντά από την φωλιά του κορακιού με το άσπρο πόδι και της φωλιάς των μυρμηγκιών. Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ δεν μπορεί να καταλάβει ακριβώς την σημασία αυτών των λόγων. Την επόμενη μέρα καθώς περνούσε δίπλα από την Κάαμπα, ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ βλέπει κοπριά και αίμα από μια καμήλα την οποία είχανε σφάξει προ ολίγου και μετά είδε ένα κοράκι με λευκό πόδι και μία φωλιά μυρμηγκιών. Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ φώναξε τον γιό του, Χάριθ (ο οποίος ήταν και ο μοναδικός μέχρι εκείνη τη στιγμή) και ξεκίνησαν να σκάβουν. Το γεγονός ότι έσκαβαν πολύ κοντά από την Κάαμπα κίνησε την περιέργεια των ανθρώπων. Κάποια στιγμή ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ πραγματικά ξέθαψε το πηγάδι Ζαμ-ζαμ και αυτό ήταν φυσικά ένα γεγονός που προσέλκυσε όλους τους αρχηγούς των φυλών της Μέκκας οι οποίοι και ζήτησαν το μερίδιό τους από το πηγάδι. Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ αρνήθηκε να τους δώσει αυτό που του ανήκε. Καθώς τα πνεύματα οξύνονταν κάποιος πρότεινε να λύσουν την διαφορά πηγαίνοντας στην μάντισσα του Μπάνι Σάαντ. Πηγαίνοντας προς τα εκεί έμαθαν πως έχει μετακομίσει στην Συρία. Αποφάσισαν να πάνε στην Συρία. Κατά την διαδρομή τους τελείωσε το νερό. Ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ στην προσπάθειά τους να ζήσουν βρήκε νερό στην έρημο. Αυτό το γεγονός έπεισε τους υπόλοιπους να δεχθούν πως το πηγάδι του Ζαμ-ζαμ ανήκει στον Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ.
Κατά την διάρκεια αυτού του γεγονότος ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ αισθάνθηκε αδύναμος λόγω του ότι είχε στο πλευρό του μόνο ένα γιό να τον υπερασπιστεί. Εκείνη τη στιγμή επικαλέστηκε τον Αλλάχ λέγοντας πως εάν του χαρίσει δέκα γιούς αυτός θα θυσιάσει έναν για την χάρη του Αλλάχ. Και πραγματικά ο Αλλάχ τον ευλόγησε με δέκα γιούς. Έτσι ο Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ, κάτα την παράδοση, πήρε δέκα κλαράκια ένα από τα οποία ήταν κοντύτερο. Ζήτησε από τους γιούς του να διαλέξουν ένα και το κοντύτερο έπεσε στον μικρότερο γιό του, τον Αμπντουλάχ. Ξανά ζητεί να γίνει κλήρωση και ξανά πέφτει στον Αμπντουλάχ και ξανά-ζητεί να γίνει κλήρωση και τρίτη φορά πέφτει στον Αμπντουλάχ. Καθώς ήταν έτοιμος να εκπληρώσει την υπόσχεσή του, ο μεγαλύτερος αδελφός του καθώς και άλλοι συγγενείς απέτρεψαν τον Αμπντ-ουλ Μούταλιμπ λέγοντας πως υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί παράδοση εάν θυσιάσει τον γιό του. Αντί του γιού του αποφασίστηκε, με την γνώμη της μάντισσας, να σφαχτούν εκατό καμήλες.
Ο Αμπντουλάχ και η Άμινα είναι οι γονείς του προφήτη Μοχάμμαντ (είθε ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να είναι μαζί του). Ο προφήτης Μοχάμμαντ είναι ο μόνος προφήτης από τους απογόνους του προφήτη Ισμαήλ.
Ντουά (επίκληση) για την διακοπή της νηστίας
Πολλές ευχές για ένα επιτυχημένο ραμαζάνι ινσχάΑλλαχ. Επί τη ευκαιρία παραθέτω και την επίκληση (ντουά) που έκανε ο προφήτης (ειρήνη σε αυτόν) κατά την διακοπή της νηστείας.
O Αμπού Νταούντ αφηγήθηκε από τον Ιμπν Ομάρ ο οποίος είπε: Όταν ο προφήτης (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να είναι πάντα μαζί του) του Αλλάχ διέκοπτε την νηστεία του έλεγε: 'Δάχαμπα αδ-δαμάουα, βα άμπταλατ αλ-ούρουκου, βα θάμπατα αλ-άτζτρ ιν-σχά Αλλάχ' (Η δίψα έσβησε, οι φλέβες υγράνθηκαν, και η ανταμοιβή είναι εξασφαλισμένη, με τη θέληση του Αλλάχ)
πηγή: http://islam-qa.com/en/ref/93066
O Αμπού Νταούντ αφηγήθηκε από τον Ιμπν Ομάρ ο οποίος είπε: Όταν ο προφήτης (ειρήνη και ευλογία του Αλλάχ να είναι πάντα μαζί του) του Αλλάχ διέκοπτε την νηστεία του έλεγε: 'Δάχαμπα αδ-δαμάουα, βα άμπταλατ αλ-ούρουκου, βα θάμπατα αλ-άτζτρ ιν-σχά Αλλάχ' (Η δίψα έσβησε, οι φλέβες υγράνθηκαν, και η ανταμοιβή είναι εξασφαλισμένη, με τη θέληση του Αλλάχ)
πηγή: http://islam-qa.com/en/ref/93066
Σφαγή ζώου κάτα το Ισλάμ
Στο βίντεο που ακολουθεί, ένας αμερικάνος μουσουλμάνος επιδεικνύει τον τρόπο κατά το Ισλάμ για την σφαγή ζώων. Το επληκτικό με το βίντεο είναι πως το ζώο υποτάσσεται απόλυτα στο άκουγμα των αραβικών λέξεων. (το βίντεο δεν δείχνει πραγματική σφαγή, μόνο εικονική)
Ο τελειότερος πιστός κατά το Ισλάμ και η σημασία του γάμου στο Ισλάμ
Μια από τις ομορφίες του Ισλάμ είναι η τόσο μεγάλη γνώση για τις πράξεις και τα λόγια του προφήτη (είθε ειρήνη να είναι μαζί του). Αυτό είναι εφικτό μέσω της λεπτομερείς καταγραφής των πράξεων και λόγων που είναι γνωστό ως 'χαντίθ΄.
Ένα από αυτά τα χαντίθ αναφέρει:
Ο προφήτης (είθε ειρήνη να είναι μαζί του) είπε (ερμηνεία): 'Ο τελειότερος στην πίστη, από τους πιστούς, είναι εκείνος ο οποίος είναι ο καλύτερος μεταξύ τους στην συμπεριφορά του, και οι καλύτεροι στην συμπεριφορά είναι αυτοί οι οποίοι είναι καλύτεροι στις γυναίκες τους.' [Τίρμιδι]
Ο γάμος είναι μία σημαντική πτυχή της παράδοσης (σούννα) του προφήτη (είθε ειρήνη να είναι μαζί του). Εάν και δεν είναι υποχρεωτικό στο Ισλάμ να παντρευτεί κάποιος είναι ιδιαίτερα προτεινόμενο. Από το προαναφερόμενο χαντίθ είναι ξεκάθαρο το πόσο σημαντική είναι η συμπεριφορά του άνδρα προς τη γυναίκα. Στο Ισλάμ ο άνδρας είναι υποχρεωμένος να συντηρεί την οικογένεια του και να ξοδεύει για τις αναγκες αυτής. Ο γάμος έχει ιδιάιτερη ανταμοιβή το οποίο αποδεικνύεται από άλλα χαντίθ:
Στο πρώτο ο προφήτης (είθε ειρήνη να είναι μαζί του) χαρακτήρισε τον γάμο ως: 'τον δικό του δρόμο' καθώς και ως ΄το ήμισο της θρησκείας'. Επίσης είπε πως (ερμηνεία): 'Δύο ρακάατ (πτυχή της προσευχής) του παντρεμένου άνθρωπου είναι καλύτερα από εβδομήντα ρακάατ από του ανύπαντρου'.
Σχετικά με το πιο είναι το καλύτερο κριτήριο για να διαλέξει κάποιος σύντροφο ο προφήτης (είθε ειρήνη να είναι μαζί του) είπε (ερμηνεία):
Ένας άνδρας παντρεύεται μια γυναίκα για τέσσερις λόγους: για την περιουσία της, για την τάξη της, για την ομορφία της και για την πίστη της. Το καλύτερο κριτήριο είναι αυτό της πίστης (έχει και την έννοια του χαρακτήρα). [Μπουχάρι και Μούσλιμ]
Ένα από αυτά τα χαντίθ αναφέρει:
Ο προφήτης (είθε ειρήνη να είναι μαζί του) είπε (ερμηνεία): 'Ο τελειότερος στην πίστη, από τους πιστούς, είναι εκείνος ο οποίος είναι ο καλύτερος μεταξύ τους στην συμπεριφορά του, και οι καλύτεροι στην συμπεριφορά είναι αυτοί οι οποίοι είναι καλύτεροι στις γυναίκες τους.' [Τίρμιδι]
Ο γάμος είναι μία σημαντική πτυχή της παράδοσης (σούννα) του προφήτη (είθε ειρήνη να είναι μαζί του). Εάν και δεν είναι υποχρεωτικό στο Ισλάμ να παντρευτεί κάποιος είναι ιδιαίτερα προτεινόμενο. Από το προαναφερόμενο χαντίθ είναι ξεκάθαρο το πόσο σημαντική είναι η συμπεριφορά του άνδρα προς τη γυναίκα. Στο Ισλάμ ο άνδρας είναι υποχρεωμένος να συντηρεί την οικογένεια του και να ξοδεύει για τις αναγκες αυτής. Ο γάμος έχει ιδιάιτερη ανταμοιβή το οποίο αποδεικνύεται από άλλα χαντίθ:
Στο πρώτο ο προφήτης (είθε ειρήνη να είναι μαζί του) χαρακτήρισε τον γάμο ως: 'τον δικό του δρόμο' καθώς και ως ΄το ήμισο της θρησκείας'. Επίσης είπε πως (ερμηνεία): 'Δύο ρακάατ (πτυχή της προσευχής) του παντρεμένου άνθρωπου είναι καλύτερα από εβδομήντα ρακάατ από του ανύπαντρου'.
Σχετικά με το πιο είναι το καλύτερο κριτήριο για να διαλέξει κάποιος σύντροφο ο προφήτης (είθε ειρήνη να είναι μαζί του) είπε (ερμηνεία):
Ένας άνδρας παντρεύεται μια γυναίκα για τέσσερις λόγους: για την περιουσία της, για την τάξη της, για την ομορφία της και για την πίστη της. Το καλύτερο κριτήριο είναι αυτό της πίστης (έχει και την έννοια του χαρακτήρα). [Μπουχάρι και Μούσλιμ]
Ο ισχυρός άνθρωπος κατά το Ισλάμ
Ο Αμπού-Χουρέϊρα είπε πως ο Προφήτης του Αλλάχ (είθε ειρήνη να είναι μαζί του) είπε: "Ο ισχυρός άνθρωπος δεν είναι αυτός που μαλώνει με άλλους, αλλά ο ισχυρός άνθρωπος είναι αυτός που συγκρατεί τον εαυτό του σε στιγμές θυμού"
[Στο βιβλίο του Αλ-Μπίρρ: Σαχίχ Μούσλιμ]
Επίσης, ο Χαζράτ Άλι (εξάδελφος του Προφήτη, να έχει την ευχή του Αλλάχ) είπε: "Μια στιγμή ψυχραιμίας σε μία στιγμή θυμού αποτρέπει χίλιες στιγμές μετάνοιας"
[Στο βιβλίο του Αλ-Μπίρρ: Σαχίχ Μούσλιμ]
Επίσης, ο Χαζράτ Άλι (εξάδελφος του Προφήτη, να έχει την ευχή του Αλλάχ) είπε: "Μια στιγμή ψυχραιμίας σε μία στιγμή θυμού αποτρέπει χίλιες στιγμές μετάνοιας"
Κοινές εκφράσεις των μουσουλμάνων
Ιν σχά Αλλάχ
Μετάφραση: εάν ο Αλλάχ θελήσει
Νόημα: Όταν ένα άτομο επιθυμεί να σχεδιάσει το μέλλον, όταν υπόσχεται, όταν κάνει μια υπόσχεση, το κάνει με την άδεια και τη θέληση του Αλλάχ. Για το λόγο αυτό, ένας μουσουλμάνος χρησιμοποιεί την οδηγία του Κορανίου λέγοντας "Ιν σχά Αλλάχ". Το νόημα αυτής της έκφρασης είναι: "εάν ο Αλλάχ θελήσει". Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ένας μουσουλμάνοι δεν χρειάζεται να προσπαθήσει, το αντίθετο μάλιστα. Ένας μουσουλμάνος πρέπει πάντοτε να προσπαθεί σκληρά και να έχει πάντοτε καλή πρόθεση. Όμως την ίδια στιγμή πρέπει επίσης να εμπιστεύεται τον Αλλάχ και να γνωρίζει συνειδητά πως τα αποτελέσματα των πράξεων του υποπίπτουν στην θέληση του Αλλάχ.
Σουμπχάνα βα τάλα
Μετάφραση: ο Ύψιστος και Παντοδύναμος
Νόημα: Αυτή είναι μια έκφραση που χρησιμοποιούν οι μουσουλμάνοι κάθε φορά που το όνομα του Αλλάχ προφέρεται ή γράφεται. Το βαθύτερο νόημα αυτής της έκφρασης: «Ο Αλλάχ δεν έχει κανένα εταίρο ούτε κανένα υιό."
Αλέϊχι σαλάμ
Μετάφραση: είθε ο Αλλάχ να τον ευλογεί
Λα χάουλα βα λα κούατα ιλά μπιλά
Μετάφραση: Δεν υπάρχει καμία ισχύ και καμία δύναμη εκτός του Αλλάχ
Νόημα: Αυτή η έκφραση χρησιμοποιείται όταν ένας αντιμετωπίζει μια μεγάλη δυσκολία, ή από μια κατάσταση πέρα από τον έλεγχό του
Τζαζάκαλλά χεϊραν
Μετάφραση: Είθε ο Αλλάχ να σας ανταμείψει
Νόημα: Αντί της χρήσης του "Ευχαριστώ". Εννοείται πως ένα ανθρώπινο ων δεν μπορούν να επιστρέψει ο ένας στον άλλον αρκετά. Ως εκ τούτου, είναι καλύτερο για κάποιον να ζητήσει τον Παντοδύναμο Αλλάχ να ανταμείψει το πρόσωπο που έκανε καλό και να του δώσει το καλύτερο.
Μετάφραση: εάν ο Αλλάχ θελήσει
Νόημα: Όταν ένα άτομο επιθυμεί να σχεδιάσει το μέλλον, όταν υπόσχεται, όταν κάνει μια υπόσχεση, το κάνει με την άδεια και τη θέληση του Αλλάχ. Για το λόγο αυτό, ένας μουσουλμάνος χρησιμοποιεί την οδηγία του Κορανίου λέγοντας "Ιν σχά Αλλάχ". Το νόημα αυτής της έκφρασης είναι: "εάν ο Αλλάχ θελήσει". Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ένας μουσουλμάνοι δεν χρειάζεται να προσπαθήσει, το αντίθετο μάλιστα. Ένας μουσουλμάνος πρέπει πάντοτε να προσπαθεί σκληρά και να έχει πάντοτε καλή πρόθεση. Όμως την ίδια στιγμή πρέπει επίσης να εμπιστεύεται τον Αλλάχ και να γνωρίζει συνειδητά πως τα αποτελέσματα των πράξεων του υποπίπτουν στην θέληση του Αλλάχ.
Σουμπχάνα βα τάλα
Μετάφραση: ο Ύψιστος και Παντοδύναμος
Νόημα: Αυτή είναι μια έκφραση που χρησιμοποιούν οι μουσουλμάνοι κάθε φορά που το όνομα του Αλλάχ προφέρεται ή γράφεται. Το βαθύτερο νόημα αυτής της έκφρασης: «Ο Αλλάχ δεν έχει κανένα εταίρο ούτε κανένα υιό."
Αλέϊχι σαλάμ
Μετάφραση: είθε ο Αλλάχ να τον ευλογεί
Λα χάουλα βα λα κούατα ιλά μπιλά
Μετάφραση: Δεν υπάρχει καμία ισχύ και καμία δύναμη εκτός του Αλλάχ
Νόημα: Αυτή η έκφραση χρησιμοποιείται όταν ένας αντιμετωπίζει μια μεγάλη δυσκολία, ή από μια κατάσταση πέρα από τον έλεγχό του
Τζαζάκαλλά χεϊραν
Μετάφραση: Είθε ο Αλλάχ να σας ανταμείψει
Νόημα: Αντί της χρήσης του "Ευχαριστώ". Εννοείται πως ένα ανθρώπινο ων δεν μπορούν να επιστρέψει ο ένας στον άλλον αρκετά. Ως εκ τούτου, είναι καλύτερο για κάποιον να ζητήσει τον Παντοδύναμο Αλλάχ να ανταμείψει το πρόσωπο που έκανε καλό και να του δώσει το καλύτερο.
Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε ανάγκη...
Όπως φαντάζομαι πολλοί από εσάς, έχουμε πολλούς γνωστούς και φίλους οι οποίοι με μεγάλη ευκολία λένε πως "εγώ δεν πιστεύω". Τί γίνεται όμως όταν ο άνθρωπος αυτός βρίσκεται σε μεγάλη ανάγκη; Οι ευκολίες της καθημερινής μας ζωής έχουν δημιουργήσει την ψευδαίσθηση μιας ανεξαρτησίας και ευδαιμονίας η οποία θεωρείται ως δεδομένη. Παρολαυτά, ακόμη και σήμερα αρρώστιες, οικονομικές, κοινωνικές και κάθε είδους καθημερινές δυσκολίες και φυσικά ο θάνατος είναι γεγονός που αντιμετωπίζουμε όλοι μας.
Ο Αλλάχ (σουμπχάνα-βα-τα-άλα - ο Ύψιστος και Παντοδύναμος) μας ενημερώνει στο Κοράνι (ερμηνεία του εδαφίου): "Και εάν η δυστυχία αγγίξει τον άνθρωπο, τότε αυτός μας επικαλείται (με όλους τους δυνατούς τρόπους) - είτε ξαπλωμένος, είτε καθιστός, είτε όρθιος. Αλλά όταν τον διασώσουμε από το πρόβλημά του, αυτός συνεχίζει την πορεία του σαν να μην Μας είχε επικαλεσθεί ποτέ για το πρόβλημά του! Και έτσι οι πράξεις τους (των αμαρτωλών, των παραβατών) τους φαίνονται δίκαιες." [κεφάλαιο 10 - Γιούνους, εδάφιο 12]
Πρέπει να αναρωτηθούμε εάν βρισκόμαστε σε αυτή την κατηγορία των ανθρώπων. Εάν η απάντηση είναι "ναι" τότε δεν είναι μία μορφή υποκρισίας; Από τη μία ο άνθρωπος επικαλείται την βοήθεια του Θεού και από την άλλη, τη στιγμή που ανακουφίζεται από τις δυσκολίες του ξεχνά την βοήθεια του Θεού.
Ίσως ο σημαντικότερος άπιστος που αναφέρεται στο Κοράνι είναι ο φαραώ, την εποχή του Μωυσή (είθε ο Αλλάχ να τον ευλογεί). Είναι η προσωποποίηση της πιο ακραίας απιστίας. Και όμως ακόμη και αυτός την τελευταία στιγμή της ζωής του αποδέχθηκε την κυριαρχία του Αλλάχ και την υποταγή του σε Αυτόν (ερμηνεία του εδαφίου): "Και κάναμε τα παιδιά του Ισραήλ να περάσουν μέσα από την θάλασσα, (ενώ) ο φαραώ κι οι στρατιώτες του, τους ακολούθησαν με αυθάδεια και πείσμα. Τελικά, όταν συνετρίβη από τα κύματα, είπε: 'πιστεύω πως δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Αυτόν που πιστεύουν τα παιδιά του Ισραήλ. Και είμαι ένας από αυτούς που υποτάσσεται (στην θέληση του Αλλάχ και στο Ισλάμ)' " [κεφάλαιο 10 - Γιούνους, εδάφιο 90].
Ο φαραώ λοιπόν έφτασε σε ένα σημείο απελπισίας και αμέριστης δυσκολίας να παραδεχτεί την ανωτερότητα του Αλλάχ και να υποταχθεί σε αυτήν. Είναι πολύ σημαντικό να μην ξεχνάμε πως κάθε μέρα, κάθε στιγμή είναι μια ευλογία του Αλλάχ (σουμπχάνα-βα-τα-άλα - ο Ύψιστος και Παντοδύναμος) και να μην ξεχνάμε να τον ευχαριστούμε γι' αυτό.
Το Ισλάμ υποστηρίζει πως ο καθένας μας ξέρει την αλήθεια, γνωρίζει την ύπαρξη του Δημιουργού του. Επειδή όμως είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπου να ξεχνά, το Ισλάμ δίνει την πρακτική διέξοδο στο να βρισκόμαστε συνεχώς στην ενθύμηση του Θεού. Το Ισλάμ μας βοηθά να μην ξεχνάμε.
Ο Αλλάχ (σουμπχάνα-βα-τα-άλα - ο Ύψιστος και Παντοδύναμος) μας ενημερώνει στο Κοράνι (ερμηνεία του εδαφίου): "Και εάν η δυστυχία αγγίξει τον άνθρωπο, τότε αυτός μας επικαλείται (με όλους τους δυνατούς τρόπους) - είτε ξαπλωμένος, είτε καθιστός, είτε όρθιος. Αλλά όταν τον διασώσουμε από το πρόβλημά του, αυτός συνεχίζει την πορεία του σαν να μην Μας είχε επικαλεσθεί ποτέ για το πρόβλημά του! Και έτσι οι πράξεις τους (των αμαρτωλών, των παραβατών) τους φαίνονται δίκαιες." [κεφάλαιο 10 - Γιούνους, εδάφιο 12]
Πρέπει να αναρωτηθούμε εάν βρισκόμαστε σε αυτή την κατηγορία των ανθρώπων. Εάν η απάντηση είναι "ναι" τότε δεν είναι μία μορφή υποκρισίας; Από τη μία ο άνθρωπος επικαλείται την βοήθεια του Θεού και από την άλλη, τη στιγμή που ανακουφίζεται από τις δυσκολίες του ξεχνά την βοήθεια του Θεού.
Ίσως ο σημαντικότερος άπιστος που αναφέρεται στο Κοράνι είναι ο φαραώ, την εποχή του Μωυσή (είθε ο Αλλάχ να τον ευλογεί). Είναι η προσωποποίηση της πιο ακραίας απιστίας. Και όμως ακόμη και αυτός την τελευταία στιγμή της ζωής του αποδέχθηκε την κυριαρχία του Αλλάχ και την υποταγή του σε Αυτόν (ερμηνεία του εδαφίου): "Και κάναμε τα παιδιά του Ισραήλ να περάσουν μέσα από την θάλασσα, (ενώ) ο φαραώ κι οι στρατιώτες του, τους ακολούθησαν με αυθάδεια και πείσμα. Τελικά, όταν συνετρίβη από τα κύματα, είπε: 'πιστεύω πως δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Αυτόν που πιστεύουν τα παιδιά του Ισραήλ. Και είμαι ένας από αυτούς που υποτάσσεται (στην θέληση του Αλλάχ και στο Ισλάμ)' " [κεφάλαιο 10 - Γιούνους, εδάφιο 90].
Ο φαραώ λοιπόν έφτασε σε ένα σημείο απελπισίας και αμέριστης δυσκολίας να παραδεχτεί την ανωτερότητα του Αλλάχ και να υποταχθεί σε αυτήν. Είναι πολύ σημαντικό να μην ξεχνάμε πως κάθε μέρα, κάθε στιγμή είναι μια ευλογία του Αλλάχ (σουμπχάνα-βα-τα-άλα - ο Ύψιστος και Παντοδύναμος) και να μην ξεχνάμε να τον ευχαριστούμε γι' αυτό.
Το Ισλάμ υποστηρίζει πως ο καθένας μας ξέρει την αλήθεια, γνωρίζει την ύπαρξη του Δημιουργού του. Επειδή όμως είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπου να ξεχνά, το Ισλάμ δίνει την πρακτική διέξοδο στο να βρισκόμαστε συνεχώς στην ενθύμηση του Θεού. Το Ισλάμ μας βοηθά να μην ξεχνάμε.
4η ημέρα Ολλανδών μουσουλμάνων
Στις 8 Ιανουαρίου 2011 πραγματοποιήθηκε στην Χάγη, η 4η ημέρα Ολλανδών οι οποίοι αποδέχθηκαν το Ισλάμ ως θρησκεία τους. Ήταν μια πολύ καλά οργανωμένη μέρα από την μη-κερδοσκοπική οργάνωση: Ontdek Islam (ανακάλυψε το Ισλάμ), με 1600 επισκέπτες. Κύριοι ομιλητές της ημέρας: Μούτα Ναπολέων, Αμπντού-Ραχμάν Γκρίν.Ο Μούτα Ναπολέων είναι γνωστός ως πρώην μέλος των Outlawz, το γνωστό ραπ-γκρουπ του 2Pac Shakur. Ο Μούτα, μίλησε για το πως έγινε μουσουλμάνος. Το κύριο μήνυμα του: στο Ισλάμ βρήκε την πραγματική ευτυχία για την οποία αγωνιζόταν να βρει ως εκατομμυριούχος τραγουδιστής. Τόνισε πως όλοι μας κοιτώντας τους σταρ, κοιτάμε 5 λεπτά από την ζωή τους και όχι την υπόλοιπη μέρα ή μέρες. Η δική του εμπειρία από τις ημέρες του ως σταρ ράππερ δεν ήταν η καλύτερη περίοδος στη ζωή του. Όταν δολοφονήθηκε ο 2Pac συνειδητοποίησε ότι θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν αυτός στη θέση του καθώς και ότι η μέρα την οποία θα αφήσουμε αυτή τη ζωή δεν είναι στα χέρια μας και μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε. Μετά από μερικά χρόνια χαμένα στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά βρήκε την πραγματική ευτυχία στο Ισλάμ. Χαρακτηριστικά είπε πως όταν για πρώτη φορά έκανε σουτζούντ (όταν ο προσευχόμενος ακουμπά το πρόσωπό του στο έδαφος) ένιωσε την πραγματική ευτυχία την οποία και αγωνιζόταν να βρει στο ποτό, τις ουσίες και το τραγούδι. Ήταν μια πραγματικά συναισθηματική ομιλία.
Σύμφωνα με την επίσημη στατιστική υπηρεσία 12000 με 14000 Ολλανδοί έχουν δεχθεί το Ισλάμ ως θρησκεία τους και ότι 400 με 600 Ολλανδοί κάθε έτος δέχονται το Ισλάμ. Κάθε Ολλανδική πόλη έχει τζαμιά, όπως αποδεικνύει και η ύπαρξη του moskeewijzer.nl, ενός δικτυακού τόπου στο οποίο κάποιος μπορεί να βρει εύκολα ένα τζαμί για να προσευχηθεί.
Ευτυχισμένο Αΐντ Αλ Φιτρ!
Φέτος το Αΐντ Αλ Φιτρ (η γιορτή του τέλος του Ραμαζανίου - του μήνα της νηστείας) ήταν την Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010.
Γιορτάστηκε και στην Αθήνα με εκδήλωση στην πλατεία Κοτζιά.
Ευτυχισμένο Αΐντ Αλ Φιτ!
O Ιησούς (είθε ο Αλλάχ να τον ευλογεί) στο Ισλάμ
Στο Ισλάμ, ο Ιησούς (Αραβικά: عيسى `Isa) θεωρείται ένας αγγελιοφόρος του Θεού, που είχε σταλεί για να καθοδηγήσει τη Παιδιά του Ισραήλ (Bani isrā'īl) με μια νέα γραφή, το Injīl (ευαγγέλιο).
Το Κοράνι, αναφέρει ότι ο Ιησούς γεννήθηκε από την παρθένο Μαρία (Maryam) ως αποτέλεσμα της παρθενικής σύλληψη, ένα θαυματουργό γεγονός που συνέβη με το διάταγμα του Θεού. Για την ενίσχυση του, στην προσπάθειά του, ο Ιησούς είχε την ικανότητα να εκτελεί θαύματα, όλα με την άδεια του Θεού. Σύμφωνα με το Κοράνι, ο Ιησούς δεν σταυρώθηκε, αλλά έτσι φάνηκε σε αυτούς που το διακύρηταν [4:157]. Στην πραγματικότητα ο Αλλάχ τον ανύληψε κοντά Του [4:158].
Η Ισλαμική παράδοση αφηγείται ότι θα επιστρέψει στη γη κοντά στην ημέρα της κρίσης για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και την ήττα "Του ψευδού Μεσσία" (Masīḥ al-ad-Dajjāl, επίσης γνωστό ως Αντίχριστο). Όπως όλοι προφήτες το Ισλάμ, ο Ιησούς θεωρείται ότι ήταν ένας μουσουλμάνος, ο οποίος κήρυξε για τους ανθρώπους την υποταγή στην θέληση του Θεού.
Το Ισλάμ απορρίπτει ότι ο Ιησούς ήταν Θεός, ή υιός του Θεού, αναφέροντας ότι ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος που, όπως και οι άλλοι προφήτες, είχε επιλεγεί για τη διάδοση του μηνύματος του Θεού.
Η σοβαρότερη αμαρτία στο Ισλάμ η θεοποίηση αντικειμένων ή ανθρώπων καθώς το Ισλάμ πιστεύει εμφατικά στην θεία μοναδικότητα του Θεού (tawhīd) ο οποίος δεν έχει κανένα απολύτως εταίρο.
Ο Ιησούς εμφανίζεται στο Ισλάμ ως προάγγελος Μοχάμμαντ και δεν μπορεί κανένας άνθρωπος να ονομάζεται μουσουλμάνος εάν και εφόσων δεν πιστεύει ότι ο Ιησούς ήταν προφήτης του Αλλάχ και πως του είχε δοθεί το Ευαγγέλιο.
Όσων αφορά την αποστολή του Ιησού, το Ισλάμ κυρρήτει πως αυτή ήταν αποκλειστικά για τα τέκνα του Ισραήλ (τους εβραίους) για το μήνυμα του μονοθεϊσμού και την υποταγή στη θέληση του ενός και μοναδικού Θεού.
Το Κοράνι αναφέρεται και στο Ευαγγέλιο το οποίο και αναφέρεται πως δόθηκε στον Ιησού. Το Ευαγγέλιο περιγράφεται ως γραφή η οποία γεμίζει τις καρδιές των πιστών με πραότητα. Παρόλαυτά οι μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι το Ευαγγέλιο με την πάροδο του χρόνου αλλιώθηκε από ανθρώπους στο κείμενο και στην ερμηνεία, για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους.
Στο Κοράνι αναφέροντα και θαύματα τα οποία έπραξε ο Ιησούς, πάντα με την άδεια του Θεού. Για παράδειγμα, αναφέρεται πως μίλησε και κύρηξε όταν ακόμη βρισκόταν στην κούνια του, πως έδωσε πνοή ζωής σε πήλινα μοντέλα πτηνών, πως θεράπευσε λεπρούς και ένα τυφλό.
Εν κατακλείδι, το Ισλάμ κυρήττει πως ο Ιησούς ήταν ένας από τους αγαπητούς προφήτες του Θεού ο οποίος εστάλθει για να κυρήξει στους εβραίους και πως δεν ήταν θεός ή υιός θεού.
Το Κοράνι, αναφέρει ότι ο Ιησούς γεννήθηκε από την παρθένο Μαρία (Maryam) ως αποτέλεσμα της παρθενικής σύλληψη, ένα θαυματουργό γεγονός που συνέβη με το διάταγμα του Θεού. Για την ενίσχυση του, στην προσπάθειά του, ο Ιησούς είχε την ικανότητα να εκτελεί θαύματα, όλα με την άδεια του Θεού. Σύμφωνα με το Κοράνι, ο Ιησούς δεν σταυρώθηκε, αλλά έτσι φάνηκε σε αυτούς που το διακύρηταν [4:157]. Στην πραγματικότητα ο Αλλάχ τον ανύληψε κοντά Του [4:158].
Η Ισλαμική παράδοση αφηγείται ότι θα επιστρέψει στη γη κοντά στην ημέρα της κρίσης για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και την ήττα "Του ψευδού Μεσσία" (Masīḥ al-ad-Dajjāl, επίσης γνωστό ως Αντίχριστο). Όπως όλοι προφήτες το Ισλάμ, ο Ιησούς θεωρείται ότι ήταν ένας μουσουλμάνος, ο οποίος κήρυξε για τους ανθρώπους την υποταγή στην θέληση του Θεού.
Το Ισλάμ απορρίπτει ότι ο Ιησούς ήταν Θεός, ή υιός του Θεού, αναφέροντας ότι ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος που, όπως και οι άλλοι προφήτες, είχε επιλεγεί για τη διάδοση του μηνύματος του Θεού.
Η σοβαρότερη αμαρτία στο Ισλάμ η θεοποίηση αντικειμένων ή ανθρώπων καθώς το Ισλάμ πιστεύει εμφατικά στην θεία μοναδικότητα του Θεού (tawhīd) ο οποίος δεν έχει κανένα απολύτως εταίρο.
Ο Ιησούς εμφανίζεται στο Ισλάμ ως προάγγελος Μοχάμμαντ και δεν μπορεί κανένας άνθρωπος να ονομάζεται μουσουλμάνος εάν και εφόσων δεν πιστεύει ότι ο Ιησούς ήταν προφήτης του Αλλάχ και πως του είχε δοθεί το Ευαγγέλιο.
Όσων αφορά την αποστολή του Ιησού, το Ισλάμ κυρρήτει πως αυτή ήταν αποκλειστικά για τα τέκνα του Ισραήλ (τους εβραίους) για το μήνυμα του μονοθεϊσμού και την υποταγή στη θέληση του ενός και μοναδικού Θεού.
Το Κοράνι αναφέρεται και στο Ευαγγέλιο το οποίο και αναφέρεται πως δόθηκε στον Ιησού. Το Ευαγγέλιο περιγράφεται ως γραφή η οποία γεμίζει τις καρδιές των πιστών με πραότητα. Παρόλαυτά οι μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι το Ευαγγέλιο με την πάροδο του χρόνου αλλιώθηκε από ανθρώπους στο κείμενο και στην ερμηνεία, για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους.
Στο Κοράνι αναφέροντα και θαύματα τα οποία έπραξε ο Ιησούς, πάντα με την άδεια του Θεού. Για παράδειγμα, αναφέρεται πως μίλησε και κύρηξε όταν ακόμη βρισκόταν στην κούνια του, πως έδωσε πνοή ζωής σε πήλινα μοντέλα πτηνών, πως θεράπευσε λεπρούς και ένα τυφλό.
Εν κατακλείδι, το Ισλάμ κυρήττει πως ο Ιησούς ήταν ένας από τους αγαπητούς προφήτες του Θεού ο οποίος εστάλθει για να κυρήξει στους εβραίους και πως δεν ήταν θεός ή υιός θεού.
Ξέρεις ότι...
- Ο Ιησούς όπως και ο Ιωάννης ο βαπτηστής, ο Μωησής και ο Αβραάμ (ειρήνη σε αυτούς) είναι όλοι προφήτες στο Ισλάμ και αναφέρονται στο Κοράνι. Ένας άνθρωπός δεν είναι δυνατόν να ονομάζεται μουσουλμάνος εάν δεν πιστεύει και αγαπάει όλους αυτούς τους προφήτες του Θεού
- Η Ισλαμική μαντήλα, ρούχο με το οποίο καλύπτονται οι μουσουλμάνες είναι απευθείας εμπνευσμένο από την Παρθένο Μαρία (ειρήνη σε αυτήν)
- Ισλάμ σημαίνει υποταγή στη θέληση του ενός και μοναδικού Θεού και μουσουλμάνος σημαίνει ο άνθρωπος ο οποίος υποτάσσεται στη θέληση του Αλλάχ. Ετυμολογικά, η σελήνη, ο ήλιος, η γη είναι "μουσουλμάνοι" καθώς υποτάσσονται στους νόμους της φύσης, δημιουργία του Αλλάχ
- Αλλάχ είναι το όνομα του ενός και μοναδικού Θεού
- Το 19ο κεφάλαιο του Κορανίου ονομάζεται "Μύριαμ" αναφερόμενο στην Παρθένο Μαρία (ειρήνη σε αυτήν), μητέρα του Ιησού (ειρήνη σε αυτόν)
- Η μόνη γυναίκα που αναφέρεται εξ'ονόματος στο Κοράνι είναι η Παρθένος Μαρία
- Το 3ο κεφάλαιο του Κορανίου ονομάζεται "Αλ-Ιμράν" αναφερόμενο στην οικογένεια της Παρθένου Μαρίας
Περιγραφή του Προφήτη (είθε ειρήνη να είναι μαζί του)
Όταν ο Προφήτης (ειρήνη σ 'αυτόν) μετανάστευσε από τη Μέκκα στη Μεδίνα (εγίρα το 622), κατά την διάρκεια του ταξιδιού, του πέρασε από τη σκηνή της Ουμ-Αμπάντ. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στη σκηνή, η ηλικιωμένη γυναίκα είδε με τα μάτια της ένα θαύμα του Προφήτη.
Ο Προφήτης μαζί με τον Αμπου-Μπάκρ (ειρήνη σ' αυτόν) και ένα οδηγό, σταμάτησαν στη συγκεκριμένη σκηνή επειδή διψούσαν και πεινούσαν και ρώτησαν την Ουμ-Αμπάντ εάν έχει φαγητό ή νερό να μοιραστεί μαζί τους. Η ηλικιωμένη γυναίκα δεν είχε τίποτα. Το μόνο που είχε ήταν μια ηλικιωμένη και ιδιαίτερα αδύνατη κατσίκα. Ο Προφήτης ζήτησε να την άρμεξει. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η κατσίκα έδωσε γάλα τόσο ούτως ώστε να χωρτάσουν όλοι στην σκηνή καθώς και να μείνει απόθεμα γάλακτος για την Ουμ-Αμπάντ.
Όταν ο σύζυγός της ήρθε πίσω, εξεπλάγει βρίσκοντας μια μεγάλη ποσότητα γάλακτος και ρώτησε την γυναίκα του: "Που βρέθηκε όλο αυτό το γάλα;"
και αυτή απάντηση: «Ο Αλλάχ έστειλε ένα ευλογημένος άνθρωπο που πέρασε από το δρόμο μας και αυτός άρμεξε την ηλικιωμένη κατσίκα μας."
Ο σύζυγός της στη συνέχεια είπε: «Περιγράψτε τον σε μένα, ο Ουμ-Αμπάντ."
Και αυτή στη συνέχεια είπε:
«Είδα έναν άνθρωπο που είναι όμορφος, με λαμπερή φυσιογνωμία, έχωντας όμορφες αναλογίες, με ούτε ένα μεγάλο στομάχι ούτε ένα μικρό κεφάλι. Έχει αξιοπρεπή εμφάνιση, με όμορφα χαρακτηριστικά, βαθιά μαύρα μάτια και μακρύ βλεφαρίδες. Η φωνή του δεν είναι χονδροειδής. Έχει μακρύ λαιμό, πυκνή και στρογγυλεμένη γενειάδα, και πυκνά φρύδια. Όταν είναι σιωπηλός, είναι ήρεμος και όταν μιλάει, η εμφάνισή του είναι εντυπωσιακή.
Είναι ο πιο όμορφος και εντυπωσιακός άνδρας από απόσταση και ο καλύτερος και πιο όμορφος από κοντά. Είναι γλυκομίλητος, σαφείς σε ό,τι λέει, λέγοντας ούτε πάρα πολλά ούτε πολύ λίγα λόγια και όταν μιλάει τα λόγια ρέουν σαν ένα περιδέριο μαργαριταριών.
Δεν είναι ούτε πολύ ψηλός αλλά ούτε και κοντός, ένας μεγαλοπρεπής άνδρας μεταξύ των δύο άλλων συνταξιδιωτών του (ένας από αυτούς ήταν ο Αμπού Μπάκρ - είθε ειρήνη να είναι μαζί του), και είναι ξεχωριστός από τους άλλους καθώς και ο πιο σεβαστός.
Έχει συντρόφους που τον περιβάλλουν. Όταν μιλάει, τον ακούνε, και όταν τους δίνει εντολές, σπεύδουν να εκπληρώσουν τις διαταγή του. Οι σύντροφοί του τον ακούνε και τον προσέχουν και παρόλαυτά δεν είναι ούτε υπερόπτης ούτε αδιάλλακτος."
Αυτή η περιγραφή της Ουμ-Αμπάντ έχει παραμείνει ως μία από τις πληρότερες περιγραφές της εμφάνισης του Προφήτη Μοχάμμαντ (είθε ειρήνη να είναι μαζί του).
Ο Προφήτης μαζί με τον Αμπου-Μπάκρ (ειρήνη σ' αυτόν) και ένα οδηγό, σταμάτησαν στη συγκεκριμένη σκηνή επειδή διψούσαν και πεινούσαν και ρώτησαν την Ουμ-Αμπάντ εάν έχει φαγητό ή νερό να μοιραστεί μαζί τους. Η ηλικιωμένη γυναίκα δεν είχε τίποτα. Το μόνο που είχε ήταν μια ηλικιωμένη και ιδιαίτερα αδύνατη κατσίκα. Ο Προφήτης ζήτησε να την άρμεξει. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η κατσίκα έδωσε γάλα τόσο ούτως ώστε να χωρτάσουν όλοι στην σκηνή καθώς και να μείνει απόθεμα γάλακτος για την Ουμ-Αμπάντ.
Όταν ο σύζυγός της ήρθε πίσω, εξεπλάγει βρίσκοντας μια μεγάλη ποσότητα γάλακτος και ρώτησε την γυναίκα του: "Που βρέθηκε όλο αυτό το γάλα;"
και αυτή απάντηση: «Ο Αλλάχ έστειλε ένα ευλογημένος άνθρωπο που πέρασε από το δρόμο μας και αυτός άρμεξε την ηλικιωμένη κατσίκα μας."
Ο σύζυγός της στη συνέχεια είπε: «Περιγράψτε τον σε μένα, ο Ουμ-Αμπάντ."
Και αυτή στη συνέχεια είπε:
«Είδα έναν άνθρωπο που είναι όμορφος, με λαμπερή φυσιογνωμία, έχωντας όμορφες αναλογίες, με ούτε ένα μεγάλο στομάχι ούτε ένα μικρό κεφάλι. Έχει αξιοπρεπή εμφάνιση, με όμορφα χαρακτηριστικά, βαθιά μαύρα μάτια και μακρύ βλεφαρίδες. Η φωνή του δεν είναι χονδροειδής. Έχει μακρύ λαιμό, πυκνή και στρογγυλεμένη γενειάδα, και πυκνά φρύδια. Όταν είναι σιωπηλός, είναι ήρεμος και όταν μιλάει, η εμφάνισή του είναι εντυπωσιακή.
Είναι ο πιο όμορφος και εντυπωσιακός άνδρας από απόσταση και ο καλύτερος και πιο όμορφος από κοντά. Είναι γλυκομίλητος, σαφείς σε ό,τι λέει, λέγοντας ούτε πάρα πολλά ούτε πολύ λίγα λόγια και όταν μιλάει τα λόγια ρέουν σαν ένα περιδέριο μαργαριταριών.
Δεν είναι ούτε πολύ ψηλός αλλά ούτε και κοντός, ένας μεγαλοπρεπής άνδρας μεταξύ των δύο άλλων συνταξιδιωτών του (ένας από αυτούς ήταν ο Αμπού Μπάκρ - είθε ειρήνη να είναι μαζί του), και είναι ξεχωριστός από τους άλλους καθώς και ο πιο σεβαστός.
Έχει συντρόφους που τον περιβάλλουν. Όταν μιλάει, τον ακούνε, και όταν τους δίνει εντολές, σπεύδουν να εκπληρώσουν τις διαταγή του. Οι σύντροφοί του τον ακούνε και τον προσέχουν και παρόλαυτά δεν είναι ούτε υπερόπτης ούτε αδιάλλακτος."
Αυτή η περιγραφή της Ουμ-Αμπάντ έχει παραμείνει ως μία από τις πληρότερες περιγραφές της εμφάνισης του Προφήτη Μοχάμμαντ (είθε ειρήνη να είναι μαζί του).
Η προσευχή στο Ισλάμ
Η προσευχή (σαλάατ) στο Ισλάμ αποτελείται από τα εξής στάδια:1. προετοιμασία για προσευχή
2. κάλεσμα για προσευχή
3. εκτέλεση της προσευχής
1. προετοιμασία για προσευχή
Η προετοιμασία για προσευχή έχει την πρακτική καθώς και την πνευματική πτυχή της.
1.1. τελετουργική πλύση (βουδού)
Πρακτικά ο πιστός πρέπει να πλύνει μέρος του σώματός του. Ο καθαρισμός για την προσευχή ξεκινά από τα χέρια. Χρησιμοποιώντας νερό ο πιστός πρώτα πλένει τα χέρια του τρεις φορές. Έπειτα ξεπλένει το στόμα του, επίσης τρεις φορές, στη συνέχεια την μύτη, χρησιμοποιώντας τα δάκτυλά του και νερό. 'Επειτα πλένει το πρόσωπό του (3 φορές) και τα χέρια μέχρι τους αγκώνες (3 φορές). Το επόμενο βήμα είναι να περάσει τα χέρια του με λίγο νερό στο κεφάλι του (1 φορά) και στη συνέχεια στο λαιμό (1 φορά) του και έπειτα να πλύνει τα αυτιά του εσωτερικά και εξωτερικά (επίσης 1 φορά).
1.2. μέρος
Τα ρούχα του πιστού και ο χώρος στον οποίο πρόκειται να γίνει η προσευχή πρέπει επίσης να είναι καθαρά. Ο πιστός καλείται να προσευχηθεί έχοντας ως κατεύθυνση την Μέκκα.
2. κάλεσμα για προσευχή (αδάν)
Έπειτα ακολουθεί το κάλεσμα για την προσευχή. Στο κάλεσμα ο πιστός προσφωνεί τα εξής λόγια:
- Αλλάχου άκμπαρ (4 φορές) που σημαίνει: Ο Αλλάχ είναι μεγάλος
- Ασάντου Αλλάχ ιλαάχα ίλα-λάχ (2 φορές) που σημαίνει: Μαρτυρώ (διακυρήτω) πως κανένας δεν είναι άξιος λατρείας εκτός από τον Αλλάχ
- Ασάντου άνα Μοχάμμαντ αρ-ρασούλουλα (2 φορές) που σημαίνει: Μαρτυρώ (διακυρήτω) πως ο Μοχάμμαντ είναι ο προφήτης του Αλλάχ
- Χάϊα λαλ σαλά (2 φορές) που σημαίνει: Έλα να προσευχηθείς
- Χάϊα λαλ φαλά (2 φορές) που σημαίνει: Έλα στην ευτυχία
- Αλλάχου άκμπαρ (2 φορές)
- Λά ιλαάχα ίλα-λάχ (1 φορά) που σημαίνει: Δεν υπάρχει κανένας αντάξιος λατρείας εκτός από τον Αλλάχ
3.1. τμήματα/Θέσεις της προσευχής (ρακάατ)
Αμέσως πριν το ξεκίνημα της προσευχής ο πιστός δηλώνει την πρόθεση του (Νίγιατ). Η προσευχή στο Ισλάμ διακρίνεται σε επιμέρους τμήματα τα οποία και ονομάζονται "Ρακάατ". Ένα ρακάατ αποτελείται από τέσσερις θέσεις του σώματος. Στην πρώτη θέση (Θέση1) ο κορμός του σώματος είναι όρθιος και το δεξί χέρι αγκαλίαζει το αριστερό το οποίο και βρίσκεται περίπου στη θέση της κοιλιάς. Στην δεύτερη θέση (Θέση2) τα χέρια βρίσκονται στα γόνατα και ο κορμός του σώματος κάνει κλίση 90 μοιρών με τα πόδια τα οποία και είναι τεντωμένα. Στην τρίτη θέση (Θέση3) ο προσευχόμενος έχει το πρόσωπό του στο πάτωμα και ακουμπά τα χέρια του δίπλα από το κεφάλι ενώ τα γόνατα και τα δάκτυλα των ποδιών του ακουμπούνε επίσης το πάτωμα. Στην τέτερτη θέση (Θέση4) ο προσευχόμενος κάθεται στα πόδια του και τα χέρια του βρίσκονται στα γόνατά του.
3.2. κινήσεις της προσευχής
Μεταξύ των τεσσάρων προαναφερθήσεων θέσεων ο προσευχόμενος κάνει τις εξής έξι κινήσεις:
Κίνηση2. από την Θέση1 στην Θέση2
Κίνηση3. από την Θέση2 πίσω στην Θέση1
Κίνηση4. από την Θέση1 στην Θέση3
Κίνηση5. από την Θέση3 στην Θέση4
Κίνηση6. από την Θέση4 στην Θέση3
Κίνηση7. από την Θέση3 στην Θέση1
Πριν την Κίνηση2 ο προσευχόμενος σηκώνει τα χέρια του στο ύψος των αυτιών (Κίνηση1). Τέλος, στο τέλος της προχευχής, στο τελευταίο ρακάατ, ο προσευχόμενος αντί της Κίνησης7 παραμένει καθισμένος (Θέση3) και γυρίζει το κεφάλι του πρώτα προς τα δεξιά (Κίνηση8) και έπειτα προς τα αριστερά (Κίνηση9).
3.3. απαγγελίες της προσευχής
Η προσευχή ξεκινάει με τον προσευχόμενο να λέει: Αλλάχου άκμπαρ (Κίνηση1)
Κατά την διάρκεια της Θέσης1 ο προσευχόμενος καλείται να απαγγείλει το πρώτο κεφάλαιο του Κορανίου (Αλ-Φάτιχα) το οποίο έχει 7 στίχους (άγιατ). Αφότου τελείωσει την απαγγελία του Αλ-Φάτιχα ο προσευχόμενος πρέπει να απαγγείλει οποιοδήποτε άλλο εδάφιο του Κορανίου το οποίο γνωρίζει. Ο κανόνας είναι ότι αυτή η απαγγελεία πρέπει να είναι τουλάχιστον 3 στίχοι (άγιατ) το μέγιστο μπορεί να είναι όλο το Κοράνι.
Κατά την διάρκεια της Θέσης2 ο πιστός λέει (από μέσα του): "Σουμπχάνα ράμπι-αλα δίμ" που σημαίνει: Δόξα στον Κύριό μου, τον Μεγαλοπρεπή.
Κάτα την διάρκεια της Κίνησης3 ο προσευχόμενος λέει: "Σάμι αλλάχου λιμαν χάμιντα" (ο Αλλάχ εισακούει εκείνους που Τον δοξάζουν).
Για τις κινήσεις 4, 5, 6, 7 ο προσευχόμενος λέει: "Αλλάχου άκμπαρ" (ο Αλλάχ είναι μεγάλος).
Κατά την διάρκεια της Θέσης3 ο πιστός λέει (από μέσα του): "Σουμπχάνα ράμπι-αλα άλα" που σημαίνει: Δόξα στον Κύριό μου, τον Ύψιστο.
Κατά την διάρκεια της Θέσης4 (ολοκληρώνοντας την Κίνηση5) ο προσευχόμενος καλείται να απαγγείλει το Ατ-Τασάχχουντ.
Τέλος για τις κινήσεις: Κίνηση8 και Κίνηση9 ο πιστός λέει: "Ασ Σαλάαμου αλέϊκουμ βα ραχματουλάχ", που σημαίνει: Ειρήνη και ευλογία του Θεού σε εσένα.
Η Θέση2 ονομάζεται: "Ρουκού" και η Θέση3: "Σουτζούντ". Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να επισημάνουμε πως σύμφωνα με το ευαγγέλιο ο ίδιος ο Ιησούς (είθε είρηνη μαζί του) έκανε "σουτζούντ": "... έπεσεν επί πρόσωπον αυτού, προσευχόμενος ..." (Ματθαίος 26:39).
Πέντε ημερήσιες προσευχές
Στο Ισλάμ υπάρχουν πέντε (φάτζρ, δόχαρ, άσρ, μάγριμπ, ίσσα) ημερήσιες υποχρεωτικές (φάρδ) προσευχές. Σε τρεις από αυτές (δόχαρ, άσρ, ίσσα) ο προσευχόμενος καλείται να εκτελέσει τέσσερα ρακάατ, σε μία (φάτζρ) δύο ρακάατ και σε μία (μάγριμπ) τρία ρακάατ.
Α. Μετάφραση του νοήματος του Ατ-Τασάχχουντ
Φωνητική απόδοσή: Ετιχιαγιάτου λιλάχι βασ σαλαβάτο βαταγιαμπάτου ασσάλαμου αλέϊκα αγιουχανάμπι βαραχματουλάχι βαμπαρκάτουχου ασσάλαμου αλέϊνα βαλα ιμπάντιλαχισ σαλιχίν ασχάντου λα ιλάχα ίλαλάχου βα ασχάντου αννά μοχάμμαντουν αμπντουχου βα ρασούλουχ.
Μετάφραση: Όλη η δόξα, προσευχές και λατρεία ανήκουν αποκλειστικά στον Αλλάχ. Ειρήνη σε εσένα ω Προφήτη και η ελεημοσύνη και ευλογία του Αλλάχ. Ειρήνη σε εμάς και σε όλους τους ενάρετους δούλους του Αλλάχ. Μαρτυρώ πως κανείς δεν είναι άξιος λατρείας εκτός του Αλλάχ και μαρτυρώ πως ο Μοχάμμαντ είναι δούλος και προφήτης Του.
Κοινά ελληνικά και αραβικά ονόματα
Για αγόρια:-Αδάμ (Αδάμ)
-Ζαχαρίας (Ζακαρία)
-Μωυσής (Μούσα)
-Ηλίας (Ελίας)
-Αβραάμ (Ιμπραχίμ)
-Ιωσήφ (Γιούσεφ)
-Ισαάκ (Ισχάκ)
-Ισμαήλ
-Φάρις (ακούγεται ελληνικό αλλά είναι αραβικό και σημαίνει ιππότης)
Ονόματα αγγέλων, (γνωρίζω πως μερικοί έχουν εκφράσει την άποψη πως δεν είναι σωστό σύμφωνα με το Ισλάμ να δίνουμε ονόματα αγγέλων στα παιδιά)
-Γαβριήλ (Τζιμπριήλ)
-Μιχαήλ (Μικάελ)
Για κορίτσια:
-Μαρία
-Σάρα
-Σοφία
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
